11. október 2011
Ólafur Björnsson hæstaréttarlögmaður hrósaði sigri en þurfti líka að játa sig sigraðan þegar Óbyggðanefnd birti úrskurði sína varðandi svokallað svæði 7 í Þjóðmenningarhúsinu í Reykjavík. Það átti reyndar líka við um aðra lögmenn landeigenda sem gættu hagsmuna tveggja eða fleiri landeigenda.
„Ég fagna því sérstaklega að Kolbeinsdalsafrétt í Skagafirði skyldi viðurkennd sem eignarland. Úrskurðurinn varðandi Atlastaði í Svarfaðardal veldur hins vegar vonbrigðum, þar sem Hnjótafjall er nú lýst þjóðlenda. Úrskurðirnir eru að öðru leyti í stórum dráttum eftir bókinni hjá Óbyggðanefnd. Það vekur reyndar athygli mína að í úrskurði vegna Kolbeinsdalsafréttar er vísað til Hæstaréttardóms frá því í vor um þjóðlendumál í Þistilfirði. Sú dómaframkvæmd virðist hafa styrkt málstað landeigenda og það er auðvitað jákvætt,“ segir Ólafur Björnsson.
Á yfirlitskortinu, sem fylgir með þessari frétt, sést að Tröllaskaginn og nágrenni hans beggja vegna er „blettóttur“, þ.e. þjóðlendan er ekki samfellt svæði heldur stakir „blettir“ hér og þar. Ólafur segir að þar feti Óbyggðanefnd í eigin spor frá fyrri úrskurðum, til dæmis í Þistilfirði, Vopnafirði, á Hellisheiði, í landnámi Ingólfs og víðar. Hann gerir ráð fyrir að einhverjir úrskurðanna frá í dag fari fyrir dómstóla, bæði mál sem varða sveitarfélög og einstaklinga. Ráðamenn sveitarfélaga telji reyndar margir hverjir að eðlilegt sé að fara með þjóðlendumálin alla leið í dómskerfinu þar sem þeir fara með málsforræði í þágu íbúa sveitarfélaganna og verða að gæta almannaþágu til hins ítrasta.
Óbyggðanefnd lét þess getið, um leið og hún kvað upp úrskurðina vegna svæðis 7, að engin mál væru í gangi fyrir nefndinni vegna fjárskorts en á áfram yrði haldið á árinu 2012. Ólafur Björnsson segir að þá megi vænta kröfulýsingar af hálfu fjármálaráðherra vegna svæðis 8, sem er Norðvesturland og sunnanvert Vesturland.
